موسیقی ایمو در اصل نام دیگرسبکhardcorepunk است که در اواسط دهه ی 80 در واشنگتن فعالیت در این سبک اغاز شد.در اواخر این دهه به این سبک موسیقی"emocore"که از دو کلمه ی" emotional"و"hardcore"گرفته شده میگفتند.همچنین این سبک برای توصیف چند ایالت امریکا به کار می رفت.

در حال حاضر گروههای مشهور ایموFall out boy وPanic! at disco هستند

.ایمو(emo)ازکلمه ی انگلیسیEmotionalبه معنی "احساساتی"می اید.اکثر مردم ایمورا نوعی استایل برای لباس و موسیقی میدانند در صورتی که ایموهای واقعی انرا روش زندگی میدانند

شخصیت امو

.اکثر مردم وقتی کلمه ی "ایمو" را می شنوند خودبه خود ادمی با سایه چشم سیاه و لباس تنگ را تصور می کنند،در صورتی که این تجسم غلت است

ایموها انسانهایی ناراحت،افسرده،ارام و احساساتی هستند و عادت دارندشعر های غمگین بنویسند و همچنین زیاد اهنگ گوش کنند.

متآسفانه در کشور هایی مانند ایران مردم شخصیت را در نظر نمی گیرندو فکر میکنند ایمو بودن فقط به نوع لباس پوشیدن و ارایش است.

امیدوارم فرهنگ قانون کپی رایت رعایت بشه..

سلاااااااااااااااام به دوستای گلم

خوبین؟؟؟ خوشین؟؟؟سلامتین؟؟؟

اومدم ازتون خداحافظی کنم

البته واسه یه مدتی آخه وقت امتحانات و

باید بشینم درس بخونم

دلم خیلی واستون تنگ میشه ولی زود میام

دوستتون دارم

عکسهای کودکان زیبا رو در ادامه مطلب ببینین>>>

توي كوچه هاي بن بست سرنوشتم برگه هاي سياه شده اي رو ورق ميزدم كه پر از فريادهاي تنهايي بود

بقیه در ادامه مطلب

سلاااااااااااااااااااااام.....

من یه خبر خوب دارم.......شاید واسه شما جالب نباشه ولی واسه من خیلی قشنگه!!!

من دیشب خوابشو دیدم......باهاش حرف زدم!!!

وااااااااااای خدایا شکرت.....هزار مرتبه شکرت......مثه همیشه خوشمل و خوش تیپ.....باهام حرف زد...گفت که اومده و وبلاگ رو دیده...گفت: مرسی که به یادمی...گفت: منم به یادتم!!!....خندیدم...اونم خندید و من تونستم صدای خنده هاشو بشنوم!!!!.....وااای خدایا تو چقدر مهربونی......تازه دستمو گرفت (کاری که هیچ وقت توی بیداری نکرد!)

خیلی خوشحالم به خدا.....انقدر از وب تعریف کرد...هنوز صداش تو گوشمه.....بهش گفتم: dilniya باورم نمیشه که می تونم یه بار دیگه ببینمت ....بازم خندید و چشاش خیلی مهربون شد و گفت: ولی من که همیشه پیشتم...گفتم: ولی من که نمی بینمت....گفت: مهم اینه که یاد منو با قلبت و این وب زنده نگه داشتی....می خواستم داد بزنم و بگم که دوستت دارم ولی انگار فرصتم تموم شد و از خواب پریدم...

چشمانش پر بود از نگرانی و ترس
لبانش می لرزید
گیسوانش آشفته بود و خودش آشفته تر
- سلام کوچولو .... مامانت کجاست ؟
نگاهش که گره خورد در نگاهم
بغضش ترکید
قطره های درشت اشکش , زلال و و بی پروا
چکید روی گونه اش
- ماماااا..نم .. ما..مااا نم ....
صدایش می لرزید
- ا .. چرا گریه می کنی عزیزم , گم شدی ؟
گریه امانش نمی داد که چیزی بگوید
هق هق , گریه می کرد
آنطوری که من همیشه دلم می خواست گریه کنم
آنگونه که انگار سالهاست گریه نکرده بود
با بازوی کوچکش مدام چشم هایش را از خیسی اشک پاک می کرد
در چشم هایش چیزی بود که بغضم گرفت
- ببین , ببین منم مامانمو گم کردم , ولی گریه نمی کنم که , الان باهم میریم مامانامونو پیداشون می کنیم , خب ؟
این را که گفتم , دلم گرفت , دلم عجیب گرفت
آدم یاد گم کرده های خودش که می افتد , عجیب دلش می گیرد
یاد دانه دانه گم کرده های خودم افتادم
پدر بزرگ , مادربزرگ, پدر , مادر , برادر , خواهر , عمو ,
کودکی هایم , همکلاسی های تمام سال های پشت میز نشستنم , غرورم , امیدم , عشقم , زندگی ام
- من اونقدر گم کرده داااارم , اونقدر زیاااد , ولی گریه نمی کنم که , ببین چشمامو ...
دروغ می گفتم , دلم اندازه تمام وقت هایی که دلم می خواست گریه کنم , گریه می خواست
حسودی می کردم به دخترک
- تو هم ...

برای خواندن ادامه این داستان کوتاه ، لطفابه بخش ادامه مطلب مراجعه کنید